Η μέρα μετά; Δεν την ξέρω Μου φάνηκε πως πονούσα Καθρεφτιζόμουν σε μικρά αντικείμενα Καθρεφτάκια Άνοιγα κι έκλεινα το παράθυρο Μαντηλάκια ντετόλ – οινόπνευμα Ασφυξία Πακετάροντας ρούχα, βιβλία Η μέρα μετά Πού θα πάω; Μικροί χάρτινοι στίχοι – ημερολόγια τοίχου Δάγκωνα σκέψεις και τις έφτυνα Θαρρείς το στόμα μου είχε γεύση αντισηπτικού Χα! Ηλεκτρικό σκουπάκι αντί για σκούπα Μικρά μπουκαλάκια με...
Μετά-την Πανδημία Μετά-την Καραντίνα Μετά-το Μοντέρνο Μετά-την Αφήγηση Μετά-το Θέατρο Μετά-τη Γλώσσα Μετά-το Ψηφιακό Μετά-το Ανθρώπινο Μετά-τον Καπιταλισμό ΜΕΤΑ: Πρόθεση που δηλώνει ότι από κάπου φεύγουμε, κάτι αφήνουμε πίσω μας, από κάπου ξεκινούμε για να πορευτούμε προς κάπου αλλού. Και η νέα αυτή κατάσταση, ορίζεται με βάση την προηγούμενη-αυτή που αφήνουμε πίσω. Εκφράζει το...
Η μέρα μετά; Δεν έχω ιδέα. Ποιος μπορεί να πει, εξάλλου, με βεβαιότητα; Προσηλωμένοι φανατικά σ' ένα παρόν που ποτέ δεν φανταζόμασταν ότι θα μας ξεπερνούσε τόσο θεαματικά, μαθαίνοντας (κι άλλοτε επινοώντας) τρόπους να ανανεώσουμε υλικά και ψυχικά αποθέματα, έκθετοι απέναντι σε πληροφορίες και «πληροφορίες»,...
Η τηλεόραση έπαιζε από το βράδυ. Είχε αποκοιμηθεί κοιτάζοντας τις ειδήσεις. Νεκροί… ιός… μένουμε σπίτι… νεκροί… Είχε υποσχεθεί στον εαυτό της ότι θα την έκλεινε μια και καλή , αλλά πάλι είχε ξεχαστεί. Στα όνειρα της έβλεπε μπερδεμένα πράγματα. Από παιδί δεν μπορούσε να θυμηθεί...
Ένας ιός προσβάλλει τους ανθρώπους. Κάποιους τους εξοντώνει. Κάποιους τους ταλαιπωρεί. Κάποιους απλά τους περιορίζει. Ο ιός αυτός είναι τώρα, είναι εδώ, είναι παρών. Ο χρόνος συνήθως μετράει με την παραγωγή. «Ο χρόνος είναι χρήμα» λέμε. Ο χρόνος που δεν παράγει είναι χαμένος. Έτσι είμαστε...
Κλεισμένη στην ιδιότυπα πιντερική «θαλπωρή» του σπιτιού μου φιλοσοφώ … για να υπάρχω. Αναλογίζομαι την παύση που έχει επιβληθεί στη ζωή μου μετατρέποντάς με σε ανενεργό θεατή αυτής. Παραχωρώντας μου, υπερβολικά απλόχερα, τον χρόνο που αναζητούσα για το παιδί και τον άντρα μου, για φίλους,...
Ιδού το κοκτέιλ της ζωής για τη μέρα μετά...
Η μέρα μετά...
Ανταπόκριση από Κύπρο του Χριστόφορου Χριστοδούλου Συνήθως, ειδικά για τη νεότερη γενιά αλλά και για κάποιους από τους παλαιότερους, έργα τα οποία αποπνέουν ένα πολεμικό αέρα ή έχουν μια υπόθεση συνυφασμένη με την περίοδο του μεσοπολέμου φαίνονται απρόσιτα και επαναλαμβανόμενα για τους περισσότερους Κύπριους θεατές. Τέτοια...
ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ… Τα κάγκελα που βλέπετε είναι από καραμέλα. Πίσω απ’ αυτά υπάρχει μια μεγάλη βιβλιοθήκη γεμάτη από θησαυρούς. Στα ράφια της είναι οι αναμνήσεις μου. Οι στιγμές που δεν θα ξεχάσω. Οι άνθρωποι που αγάπησα, όλοι ζωντανοί, κι ας πέρασαν αιώνες από την ημέρα που γεννήθηκαν. Πίσω...