Η εποχή της αγαύης και της νυχτερίδας Προτού αναγκαστούν να κρυφτούν στις σπηλιές, οι άνθρωποι προσπάθησαν να εξοντώσουν τις νυχτερίδες γιατί η νύχτα έφτασε μ’ αυτές. Γρήγορα κατάλαβαν πως αυτή τη μάχη δεν θα την κερδίσουν. Οι νυχτερίδες έμοιαζε να έχουν έναν πανίσχυρο αόρατο σύμμαχο που...
Η πρωτόγνωρη συνθήκη που ζούμε δεν αφήνει χώρο για ένα ελπιδοφόρο κάλεσμα προς τους συναδέλφους και το κοινό. Δε δημιουργεί χώρο. Ο χώρος είναι περιορισμένος. Οι κινήσεις μας είναι περιορισμένες. Ο χρόνος, πάλι, είναι μια άγνωστη παράμετρος. Ποιός χρόνος; Πότε θα λήξει ο συναγερμός; Πότε θα...
Τον ήλιο μητέρα...
Το μετά είναι μια λέξη για το μέλλον. Υπάρχει δηλαδή κάτι σε εξέλιξη, το παρόν, και κάποια στιγμή, που θα τελειώσει το παρόν, θα έρθει το «μετά». Το πολυαναμενόμενο, το μπεστ σέλερ, το σολντ άουτ από την προπώληση «μετά». Το μετά θα κυκλοφορήσει σε πολλές...
Η μέρα μετά Δεν έχει χάπι της επόμενης μέρας Αλλά θα έχει τρόπο Να ξεχάσεις Ό,τι κατάλαβες Μέσα. Μόλις βγεις Πιο λίγο Μέλλον. Πιο κλειστοί Άνθρωποι. Ακόμη; Ακόμη. Αυτά που λένε Αυτά που σου λεν Πιο ίδια. Γιατί Κάνατε το ίδιο. Είκοσι φορές Πλύσιμο. Ψυχαναγκασμός. Αντί να φέρει Κοντά Τις ψυχές Έφερε την ανάγκη Να λες Τα ίδια. Έτσι Είναι. Για σένα δεν μπορεί αλλιώς. Μα για μένα – Τι είπες; Α, η κοινωνία. Η κοινωνία; Πλένει τα χέρια. Μία...
Μια μέρα μετά Οι επιστήμονες δεν ήξεραν. Ακόμα και οι πολιτικοί δεν ήξεραν . Κι οι θεομπαίχτες. Ακόμα και οι τσαρλατάνοι. Ποια θα είναι εκείνη η μέρα ; Και πότε; Και αν; Και πόσοι; Έξω θα είναι άνοιξη, καλοκαίρι ή χειμώνας ; Πόσες φορές θα έχουμε...
Μέρα εγκλεισμού υπ’ αριθμ. Χ Το μείζον δεν είναι ο προσωπικός, μα ο συλλογικός εγκλεισμός, ο οποίος στην παρούσα φάση παίρνει τη μορφή καραντίνας που κρύβει δυσμενή ενδεχόμενα: Θα ολοκληρωθεί ο -ήδη κυρίαρχος- αυτοεγκλεισμός ενός εκάστου; Είναι ο εγκλεισμός «πρόβα τζενεράλε» για την εσωτερίκευση της αναγκαιότητας...
Πριν ένα χρόνο ξύπνησα από έναν εφιάλτη. Αυτός που κοιμόταν πλάι μου με ρώτησε τι έπαθα. «Είδα στον ύπνο μου ότι κάτι έγινε, δε ξέρω τι και δε μπορούσα πια να πάω στους δικούς μου» απάντησα αλαφιασμένη. «Κοιμήσου» μουρμούρισε βαρύθυμος. Μέσα στη μέρα, έφερνα ξανά και ξανά στο...
Κλεισμένη στην ιδιότυπα πιντερική «θαλπωρή» του σπιτιού μου φιλοσοφώ … για να υπάρχω. Αναλογίζομαι την παύση που έχει επιβληθεί στη ζωή μου μετατρέποντάς με σε ανενεργό θεατή αυτής. Παραχωρώντας μου, υπερβολικά απλόχερα, τον χρόνο που αναζητούσα για το παιδί και τον άντρα μου, για φίλους,...
Ιδού το κοκτέιλ της ζωής για τη μέρα μετά...