Η Μέρα Μετά να μας βρει αγκαλιά με τον κάθε άνθρωπό μας που ως τώρα αναβάλλαμε κι όλο λέγαμε «αύριο» μα ποτέ δεν την κάναμε. Τώρα ίσως να μάθαμε τις στιγμές μας που χάναμε. Η Μέρα Μετά να μας βρει αγκαλιά όλες κι όλους με δύναμη για όλα αυτά τα «μετά» που ως τώρα ξεχνάγαμε. ...
Κάποιες σκέψεις και κάποιες λέξεις για την μέρα μετά ...
Μούδιασμα. Ναι. Αυτό νιώθω συνήθως μπροστά σε καίρια γεγονότα. Πρέπει να περάσει καιρός, να «καθίσουν» μέσα μου τα γεγονότα για να τα ονοματίσω επακριβώς. Φύσει και θέσει μαχητική, στο αρχέγονο δίλημμα της πάλης ή της φυγής, επιλέγω συνήθως το πρώτο: την πάλη, την εξωστρέφεια. Μούδιασμα. Ναι....
Δεν ξέρω αν υπάρχει τόπος κάτω απ’ τα πόδια μου όμως θυμάμαι παιδί όταν έσφαζαν μια κότα, το κεφάλι ήταν μακριά και το κορμί τιναζότανε όρθιο, ακέφαλο βημάτιζε και σπασμωδικά κούναγε τα φτερά του. Θυμάμαι την ανατριχιαστική αμηχανία στο αίσθημά μου… Έτσι και τώρα. ...
Εν-τοιχισμένη στο γραφείο μου, σκέφτομαι τον Αριστοφάνη. Έφηβος δεκαπέντε-δεκαέξι χρονών, ζει –έγκλειστος μάλλον στο σπίτι του στην Πλάκα– τον μεγάλο λοιμό, αυτόν τον βιολογικό πόλεμο που ξεσπά απρόσμενα και παράλογα εν μέσω ενός άλλου, προετοιμασμένου και ορθολογικού, στρατιωτικού πολέμου, του Πελοποννησιακού, που μαίνεται στα περίχωρα...
Το μετά είναι στο τώρα Μου είναι δύσκολο να σκεφτώ το μετά όταν εκείνο που με βοηθάει ιδιαίτερα να αντιμετωπίσω την παρούσα και οποιαδήποτε άλλη αρνητική κατάσταση είναι να επικεντρωθώ στο ΕΔΩ και ΤΩΡΑ. Μου φαίνεται σαν υπεκφυγή, σαν φαντασίωση, σαν άρνηση του παρόντος. Νιώθω...
Αδυνατώ να σκεφτώ το μετά! Έχει μπει ένας μεγεθυντικός φακός στο τώρα .Είναι σαν μια παράξενη διαστολή του χρόνου. Αυτό το ξαφνικό σταμάτημα, ας μας κάνει να δούμε το χρόνο πιο συνειδητά πιο ουσιαστικά σε όλα τα πεδία. Το σίγουρο είναι πως σε καθένα μας ξεχωριστά, η νέα...
Η μέρα μετά. Κοιτώ και ξανακοιτώ τον τίτλο έτσι ατελής και ανολοκλήρωτος καθώς ειναι. Απόσπασμα πρότασης με απροσδιόριστη συνέχεια, σε καλεί να τον φανταστείς εσύ. Η μέρα μετά την επιδημία; Η μέρα μετά την πρωτοφανή αυτή εμπειρία; Η μέρα μετά με τι θα μοιάζει; Πολλά μπορούν να προστεθούν ώστε να συμπληρωθεί...
Όταν την σκέφτομαι με πιάνει δύσπνοια, ίσως και λίγο βήχας. Ιδρώνω και δεν μπορώ να σηκωθώ ούτε απ’ το κρεβάτι. Ναι για την ημέρα μετά μιλάω. Την επομένη, που χωρίς περιορισμούς θα ξεχυθούμε στους δρόμους. Και θα κληθούμε, μετά από καιρό, να υπερασπιστούμε ξανά τα συμφέροντα μας...
Acheronta movebo Ας αφήσουμε την απαισιοδοξία για καλύτερες μέρες...