Η μέρα μετά: η μέρα της αγκαλιάς Η «μέρα μετά» θα είναι η μέρα της αγκαλιάς. Πώς αλλιώς; Εκείνο που μου έχει λείψει πιο πολύ αυτόν τον καιρό είναι η αγκαλιά και η χαρά της. Η χαρά τού να ανταμώνεις με τους αγαπημένους σου, να τους...
ΙΟΣ, ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ και H ΜΕΡΑ META Ενσκήπτει ιός ! Oh, what a pity...
Η μέρα μετά δεν ξέρω πότε θα ’ρθει. Στη μέρα πριν ήθελα να έβλεπα πολύ περισσότερο θέατρο. Αλλά δεν ήταν εύκολο. Μια «κατάρα» του να δουλεύεις σε θέατρο είναι να μην μπορείς να βλέπεις πολλές παραστάσεις άλλων. Κάθε φορά που τα κατάφερνα όμως, το απολάμβανα σαν...
Έχει μέσα στο ντουλάπι με τα μυρωδικά ένα βαζάκι ρίγανη. Ρίγανη χύμα σε ένα βαζάκι με κόκκινο καρώ καπάκι, που κάποτε, στα νιάτα του, έντυνε μαρμελάδα φράουλα. Κάθε φορά που αισθάνεται απροσδιόριστα «κάπως» ανοίγει το βαζάκι με το καρώ καπάκι και μυρίζει καλοκαίρια. Ναι αυτό μυρίζει η...
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΧΩΡΙΣ « Έλα, ξύπνα, κορίτσι μου, σήμερα είναι η μέρα». Η οικεία φωνή ανέσυρε αναμνήσεις τριάντα ετών. Πριν ακριβώς τη μισή μου ζωή. Διατηρούσε ακόμα τη μυρωδιά της. Αυτό το ανεξίτηλο άρωμα γυναίκας που έχει ανοίξει εκατοντάδες φύλλα και έχει αντιγράψει τέλεια πατρόν από το Μπούρντα-Burda...
Θα σηκωθούμε μουδιασμένοι να ξεδιπλώσουμε μαλακά τα κόκαλα μας. Θα ισιώσουμε απαλά το δέρμα μας και θα ξεμπερδέψουμε με τα δάχτυλα τα αχτένιστα μαλλιά μας. Θα γλείψουμε τα χέρια μας, θα τρίψουμε τα μάτια και θα τραβήξουμε πάνω σιγά-σιγά τις σκέψεις που στενεύτηκαν από απειλές...
Πριν τεσσεράμισι περίπου χρόνια συστήθηκα με την έννοια της καραντίνας. Μια σχεδόν άγνωστη συνθήκη τότε για εμένα που επέβαλλε σε έναν αγαπημένο πολύ δικό μου άνθρωπο απομόνωση, απολύμανση, απόλυτη προσοχή και φυσική απόσταση από αγαπημένα πρόσωπα: μια άνιση μάχη που έπρεπε να δοθεί. Κι όμως...
Μονολεκτικά και Ολιγόλεκτα Την επόμενη μέρα τη βλέπω – σε διαφορετικές πράξεις – στον ύπνο μου. Χτυπάει το τρίτο κουδούνι κι εγώ εμφανίζομαι σε μια σκηνή με δεκάδες σταγκόνια φορτωμένα με ζεστά φώτα χαράς, μέσα στα πιο ευφάνταστα σκηνικά. Με τους πρωταγωνιστές της ζωής μου, να...
Δύο σκέψεις θα ήθελα να μοιραστώ σε σχέση με τη μέρα μετά. Για την Τέχνη και το Θέατρο ειδικότερα – που είναι και η αφορμή αυτού του σημειώματος – θα έλεγα ότι κατ’ αρχάς βρεθήκαμε νοητά όλοι λίγο πιο κοντά στους εργάτες του θεάτρου, τους ηθοποιούς,...
Το ανεπανάληπτο του Θεάτρου- Το σώμα ως ολιστικό συμβάν. Όσο κι αν ο Καρτέσιος θέλει να αποκλείσει το Σώμα, και ο Άνθρωπος να καταστεί ένα πράγμα που σκέπτεται δε γίνεται παρά να παραδεχτούμε ότι το ανθρώπινο ον είναι ένα ενσαρκωμένο πρόσωπο: χωρίς σώμα δε θα υπήρχε....