Την πραγματική ζωή της Ρωμιοσύνης στην Κωνσταντινούπολη, από τα 1870 ως τις παραμονές του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, κοιταγμένη μέσα από την πρόσχαρη, στοργική, αλλά και αδάμαστη ιδιοσυγκρασία μιας μητριαρχικής Μπουμπουλίνας, που αντί σπαθιού σηκώνει μια τρυπητή κουτάλα της σούπας, μας δίνει με τη Λωξάντρα της...
Δύο αδέρφια ναυαγούν με τη βάρκα τους μίλια μακριά απ’ το νησί τους. Ο μικρός σώζεται, ο μεγάλος όχι. Όταν μετά από δέκα μέρες επιστρέφει ο διασωθείς στον τόπο του, την ίδια μέρα η θάλασσα ξεβράζει στο νησί το πτώμα του αδερφού του. Μεγάλο μυστήριο...
Χίος 28 Μάρτη 1913. Η Ελέγκω παίρνει στα χέρια της το πρώτο γράμμα, μετά από οκτώμιση μήνες, από τον ξενιτεμένο, στο Πίτσμπουργκ της Αμερικής, άντρα της Δημοσθένη. ''Τίλως είσαι Ελέγκω μου; Τρως; Κοιμάσαι; Αχ, να ΄μουνα κει πέρα την Πρωτοχρονιά, να πηαίναμε στον Βροντάδο να τρώγαμε...
Μια μέρα, όπως κάθε μέρα, σε ένα διαμέρισμα από τα χιλιάδες διαμερίσματα της Αθήνας, αυτά με τα κουφώματα ασφαλείας και τους βολικούς καναπέδες τους, σε κατάσταση αμόκ. Ή η ανουσιότητα του να ζεις. Στην ουσία πρόκειται για ένα έργο για τη ματαιότητα. Ένα κείμενο πολύ καθημερινό,...
Μια παράσταση του Περικλή Μουστάκη εμπνευσμένη από το όραμα του προφήτη Ιεζεκιήλ με τα ξηρά οστά επάνω στην πεδιάδα, που αποκτούν και πάλι ζωή. Με αφορμή την προφητεία 37 του Ιεζεκιήλ και ένα κείμενο του Χρήστου Μαλεβίτση, η παράσταση, αποκαλύπτοντας μια εκχυδαϊσμένη σύγχρονη πραγματικότητα, θέτει ερωτήματα...
Όταν ολόκληρο το ανθρώπινο είδος έχει αποτύχει, μόνο μια λύση υπάρχει. Η αυτοκαταστροφή του. Το Θέατρο του Άλλοτε παρουσιάζει την πρώτη παράσταση στην Ελλάδα βασισμένη στο απόλυτο σκοτάδι. Δύο ηθοποιοί. Ο Θεός. Μεταξύ τους το τίποτα. Η ανθρωπότητα από την αρχή της. Η ανθρωπότητα στο τέλος της. Το φως που δεν έρχεται. Το...
Αντλώντας έμπνευση από την «ποιητική του χώρου» του G. Bachelard, οι δύο ερμηνευτές, σαν δύο ενήλικα παιδιά που δημιουργούν παιχνίδια στην άμμο, ξεδιπλώνουν εικόνες διαλόγου και πάλης με υλικά, αντικείμενα που περιβάλλουν τη ζωή μας. Με οδηγό την ποιητική της φαντασίας δίνουν μορφή επί σκηνής...
Το ερώτημα που τίθεται είναι τι γυρεύει μια πόρνη στη σκηνή του θεάτρου! Βάζουμε μια ηθοποιό να υποδυθεί την πόρνη ή μια πόρνη να είναι ηθοποιός; Γιατί δεν βρίσκεις μια πραγματική πόρνη να σου διηγηθεί τη ζωή της, αλλά βάζεις μια ηθοποιό να λέει ψέματα...
H καθαγιασμένη βία της πατρικής εξουσίας, η λαιμαργία της μητρικής αγκαλιάς, το παγωμένο βλέμμα της κοινωνίας, όλα συνθέτουν ένα προαναγγελθέν γεγονός, την αποκοπή από το έξω και από το μέσα, την απώλεια του εαυτού. Λουσμένη στον κρύο ιδρώτα, η Ελίνα προσπαθεί να κοιταχτεί στον καθρέφτη αλλά...
Tο έργο του Δημήτρη Ζουγκού, είναι γραμμένο σε μέτρο τροχαϊκό και ακολουθεί πιστά τα βήματα του Ευριπίδη, ενώ συγχρόνως γεφυρώνει το χάσμα ανάμεσα στον αρχαίο κόσμο και τις συνήθειες του με τον παρόντα. Ο λόγος τους είναι κοινός. Τα παθήματα και οι συνθήκες όμως, όχι....