Ένα ιμπρεσιονιστικό ντοκιμαντέρ για την τέχνη του χορού που βυθίζεται στο σώμα. Χορός Ξανά είναι η ιστορία της επιθυμίας για ασταμάτητη κίνηση. Από τότε που είσαι παιδί. Επτά γυναίκες, που ξεκίνησαν κορίτσια από μια ερασιτεχνική σχολή, σήμερα αφηγούνται την ιστορία του σώματος μιας χορεύτριας μέσα στα...
Η παράσταση προσπαθεί να προσεγγίσει τα γεγονότα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου απ΄ όλες τις οπτικές γωνίες, όπως εξαιρετικά κάνει ο Μενέλαος Λουντέμης, αλλά και να ανιχνεύσει σε βάθος τις συνδέσεις με τη σύγχρονη εποχή. Να ερευνήσει τα αιτία της δικής μας κοινωνικής και πολιτικής κατάρρευσης, της...
Στο έργο παρακολουθούμε το χρονικό της βίας. Υφέρπει στις επιθυμίες, εκφράζεται σπασμωδικά, αναζητά μια διέξοδο, συσσωρεύεται, συνταράσσει, βρίσκει ένα εξιλαστήριο θύμα, θυσιάζει. Όμως, δεν εκτονώνεται. Πρέπει να καταστρέψει, να εκμηδενίσει. Πλέον η κοινωνική συνοχή δεν μπορεί να διασφαλιστεί με τις θεσμοθετημένες πράξεις βίας. Η βία...
Ο Γιάννης Ζουγανέλης λέει για 2η χρονιά τα πράγματα με το όνομά τους. ΄Η… σχεδόν με το όνομά τους, αφήνοντας εμάς να συμπληρώσουμε το παζλ και να αγγίξουμε την αλήθεια. Εκείνος βρίσκεται συνέχεια πάνω στη σκηνή και οργανώνει το παιχνίδι, ως ένας θαυματοποιός που παρουσιάζει...
Είναι ο πόνος σύμφυτος με την ύπαρξη; Έχουμε γεννηθεί για να πονάμε; Πώς υπομένουμε τις αντιξοότητες και τις πίκρες της ζωής; Τι αντίδοτο υπάρχει στη δυστυχία; Είναι η αυτοκτονία λύση; Ποιος είναι ο απόηχος μιας αυτοκτονίας; Τι ίχνος αφήνει ο εθελούσιος θάνατος αλλά και το...
Ο ερασιτεχνικός θίασος ενός δήμου επιχειρεί να ανεβάσει το κλασσικό αριστούργημα του William Shakespeare “Ρωμαίος και Ιουλιέτα”. Μία πωλήτρια καλλυντικών, ένας αδέξιος μάστορας, μία δευτεροκλασάτη ηθοποιός, ένας φαντασμένος γόης, μια οξύθυμη αναρχική και ένας αγαθός γίγαντας αποτελούν το καστ όπου υπό τον ρυθμό ενός ανίδεου...
Το «Ψάρι» μιλάει για την Αγάπη, το Θάνατο, τη Ζωή, το Όνειρο. Διαδραματίζεται στο μυαλό της ηρωίδας Αΐνας, η οποία αν και ζει στον κόσμο των ζωντανών, φαντάζει σα να κατοικεί στον κόσμο των νεκρών. Μοιάζει πολύ με την κουρασμένη Ευρυδίκη, που περιμένει κάποιον Ορφέα...
Μια μέρα, όπως κάθε μέρα, σε ένα διαμέρισμα από τα χιλιάδες διαμερίσματα της Αθήνας, αυτά με τα κουφώματα ασφαλείας και τους βολικούς καναπέδες τους, σε κατάσταση αμόκ. Ή η ανουσιότητα του να ζεις Ένα έργο για τη ματαιότητα. Ένα κείμενο πολύ καθημερινό, που δεν έχει τίποτα...
Ένα κορίτσι αρραβωνιάζεται τον Μάρκο το βράδυ της Πρωτοχρονιάς του 1961. Γυναίκα πια, ανοίγει τα φύλλα της μνήμης της και αναβιώνει το γεγονός που επικυρώνει την είσοδό της στην περίοδο που η ίδια αποκαλεί «πρώτη μοναξιά της ζωής της». Ο πρώτος έρωτας για το παιδί...
Ακροβατώντας στα όρια της κοινωνικής ανοχής, εξόριστες από τον κόσμο του «κανονικού» και του επιτρεπτού, οι τραβεστί που ζουν στον τεράστιο χωμάτινο λάκκο που θυμίζει εγκαταλελειμμένο ορυχείο, αφηγούνται τις ιστορίες που τις οδήγησαν στην «αμαρτωλή» και επικίνδυνη ζωή τους, στο περιθώριο. Οι περίοικοι και εκκλησιαστικές...