Στις 14 Ιουλίου του 1518 και για διάστημα μερικών εβδομάδων, χιλιάδες καταπιεσμένοι και εξαθλιωμένοι πολίτες του Στρασβούργου, οδηγημένοι από μια ακατανίκητη και μυστηριώδη παρόρμηση, βρέθηκαν να χορεύουν ασταμάτητα, μέχρις εξαντλήσεως, στους δρόμους της πόλης όπου σήμερα χτυπά η καρδιά της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Οι θρησκευτικές και πολιτικές αρχές, θορυβημένες, θέλησαν να εντοπίσουν την προέλευση της ακατανόητης Χορεομανίας επιχειρώντας να την αποδώσουν κατά σειρά σε αστρολογικά, υπερφυσικά, βιολογικά, ιατρικά και άλλα αίτια. Μα πάνω απ’ όλα έσπευσαν να περιορίσουν την εξάπλωσή της προκειμένου να διατηρήσουν την ευταξία στους δρόμους, λαμβάνοντας δραστικά μέτρα καταστολής. Παρά τις προσπάθειές τους, η μανία πήρε γρήγορα τις διαστάσεις ανεξέλεγκτης επιδημίας, η οποία έγινε γνωστή με το όνομα Χορευτική Πανούκλα. Μέχρι το τέλος Αυγούστου, το φαινόμενο είχε εκτονωθεί κάτω από ανεξακρίβωτες μέχρι και σήμερα,συνθήκες. Στο μεταξύ εκατοντάδες άνθρωποι είχαν χάσει τη ζωή τους από εξάντληση, αφυδάτωση, εγκεφαλικά επεισόδια ή εμφράγματα.Η Χορευτική Πανούκλα, εμπνευσμένη από την περίοδο της καραντίνας, είναι μια αλληγορία με Μπρεχτικές αναφορές γεμάτη μαύρο χιούμορ, καταιγιστικούς ρυθμούς και ειρωνική-υπαινικτική γλώσσα που -με αφορμή ένα από τα μεγάλα άλυτα μυστήρια της Ιστορίας, καυτηριάζει αλληγορικά τα κακώς κείμενα του σήμερα.Το έργο -με επιτηδευμένη αφέλεια- μιλάει για τα όρια και τις ανεπάρκειες της ανθρώπινης φύσης, τον φόβο του Θανάτου, την αναπόφευκτη φθορά σωμάτων και ιδεολογιών, την ενστικτώδη αντίδραση του ανθρώπου στην καταπίεση, στην χειραγώγηση και στην ανέχεια, φωτίζοντας την σύγκρουση ανάμεσα στην επιθυμία της ελευθερίας και στην αναγκαιότητα του συνανήκειν.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό. Πολιτική απορρήτου