Πρωτότυπο Δημοτικοφανές κείμενο σε έμμετρο στίχο, στα πρότυπα των Παραλογών, εμπνευσμένο από έναν λαϊκό θρύλο της Ηπείρου και με διακειμενικές αναφορές στα μοιρολόγια που απαντώνται στην Ήπειρο, αλλά και σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια.Η «πλοκή» ακολουθεί την εμβληματική γριά Ίτσα, που έζησε τον περασμένο αιώνα στο χωριό Αετομηλίτσα (ή Ντένισκο), κοντά στην Κόνιτσα. Η Ίτσα ήταν οριακή προσωπικότητα, με ιδιαίτερο ρόλο στην κοινότητα. Είχε χαρακτηριστικά καλής μαγίστρας, σκορπίζοντας γύρω της ανακούφιση ανάμικτη με φόβο, κάθε φορά που προσέτρεχαν σ’αυτή για να τους κάνει καλά με τα ξόρκια και τα μαντζούνια της.Τον Ιούλιο του 1974 όταν, κατά την εισβολή στην Κύπρο, κηρύχτηκε γενική επιστράτευση, εκείνη μάζεψε τα ανύμφευτα κορίτσια του χωριού στο προαύλιο της εκκλησίας του Αη-Νικόλα, και τα πρόσταξε να επιτελέσουν -για την προστασία των αντρών που έφευγαν- έναν αρχέγονο, αποτρεπτικό Χορό. Έναν ανάποδο χορό, αντίθετο με τη φορά των δεικτών του ρολογιού και με τα πρόσωπα των χορευτριών να κοιτούν όχι προς το κέντρο του κύκλου, αλλά προς τα έξω. Χορεύοντας επαναλάμβαναν ρυθμικά, στη βλάχικη διάλεκτο τα λόγια «Δεν είναι τίποτα, καλέ, δεν είναι τίποτα. Οι εχθροί στη θάλασσα και τα παιδιάστο σπίτι».*Το έργο είναι υπό έκδοση.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό. Πολιτική απορρήτου