Η Μέρα Μετά: Παναγιώτα Δημοπούλου
01/11/24
Τις Κυριακές, καθώς γύριζε σπίτι περνούσε έξω από το καφενείο της γειτονιάς: συγκεκριμένοι άνθρωποι κάθονταν (το καφενείο ήταν πολύ μικρό), ανάμεσά τους ένας ηλικιωμένος γείτονας στον οποίο εκείνη δεν είχε...
Η Μέρα Μετά: Κατερίνα Αγγελιδάκη
01/11/24
Μέχρι σήμερα δεν μπορούσα να γράψω λέξη. Ούτε να διαβάσω. Κυνηγάω απλώς μικρόβια και ξορκίζω φόβους. Μαγειρεύω για δύο-μα πώς τελειώνουν όλα τόσο γρήγορα;-και βλέπω ταινίες. Κάθε είδους. Κοιμάμαι αντίστροφα-το...
Η Μέρα Μετά: Ελένη Στεργίου
01/11/24
Η μέρα μετά θα ‘χει τον ίδιο ουρανό, την ίδια θάλασσα, τα ίδια δέντρα. Θα είναι όλα εκεί, στη θέση τους,  όπως τα αφήσαμε εκείνη τη φορά  που δεν γνωρίζαμε...
Η Μέρα Μετά: Νίκος Κασαπάκης
01/11/24
Δεν ξέρω αν υπάρχει τόπος κάτω απ’ τα πόδια μου όμως θυμάμαι παιδί όταν έσφαζαν μια κότα, το κεφάλι ήταν μακριά και το κορμί τιναζότανε όρθιο, ακέφαλο βημάτιζε και σπασμωδικά...
Η Μέρα Μετά: Καίτη Διαμαντάκου
01/11/24
Εν-τοιχισμένη στο γραφείο μου, σκέφτομαι τον Αριστοφάνη. Έφηβος δεκαπέντε-δεκαέξι χρονών, ζει –έγκλειστος μάλλον στο σπίτι του στην Πλάκα– τον μεγάλο λοιμό, αυτόν τον βιολογικό πόλεμο που ξεσπά απρόσμενα και παράλογα...
Η Μέρα Μετά: Νίνα Ράπη
01/11/24
Το μετά είναι στο τώρα   Μου είναι δύσκολο να σκεφτώ το μετά όταν εκείνο που με βοηθάει ιδιαίτερα να αντιμετωπίσω την παρούσα και οποιαδήποτε άλλη αρνητική κατάσταση είναι να...
Η Μέρα Μετά: Εύα Μανιδάκη
01/11/24
Αδυνατώ να σκεφτώ το μετά! Έχει μπει ένας μεγεθυντικός φακός στο τώρα .Είναι σαν μια παράξενη διαστολή του χρόνου. Αυτό το ξαφνικό σταμάτημα, ας μας κάνει να δούμε το χρόνο...
Η Μέρα Μετά: Γιώργος Ρόρρης
01/11/24
Η μέρα μετά. Κοιτώ και ξανακοιτώ τον τίτλο έτσι ατελής και ανολοκλήρωτος καθώς ειναι. Απόσπασμα πρότασης με απροσδιόριστη συνέχεια, σε καλεί να τον φανταστείς εσύ. Η μέρα μετά την επιδημία;...
Η Μέρα Μετά του Χρήστου Σπανού
01/11/24
Μου ζητήθηκε να μείνω σπίτι. Έτσι θα βοηθήσω, μου είπανε. Έτσι θα περάσει. Και έμεινα. Με τα απολύτως απαραίτητα λοιπόν και με ένα παράθυρο στον κόσμο μέσα από το λάπτοπ...
Η Μέρα Μετά: Μαρία-Ευθυμία Γιαννάτου
01/11/24
Όλοι κλειστήκαμε σε τοίχους. Πρέπει να τους αγαπήσουμε, αν δεν τους έχουμε, ήδη, αγαπήσει. Τοίχους λευκούς, χρωματιστούς. Άλλοι με ρωγμές, με σοβάδες, πεσμένους τοίχους,  τοίχους εγκιβωτισμένους με σπασμένα πλακάκια, ενώ...
<>

Μετάβαση στο περιεχόμενο