Ελληνική Δραματουργία στον 20ο αιώνα. Εμβληματικές μορφές. Ο Βασίλης Ζιώγας (1937-2001) είναι κατά γενική ομολογία μια από τις πιο εξέχουσες μορφές της ελληνικής δραματουργίας. Αν και η θεατρική του παρακαταθήκη είναι τεράστιας σημασίας - για το ελληνικό, αλλά και για το ευρωπαϊκό, θα λέγαμε, θέατρο -...
Η παρούσα αναδρομή στην κυπριακή δραματουργία κατά την περίοδο από το 1960 και εξής στόχο έχει να σκιαγραφήσει το περίγραμμα και τις βασικές τάσεις και να αναφερθεί στους σημαντικότερους εκπροσώπους της δραματουργικής παραγωγής, ο όγκος της οποίας είναι μεγαλύτερος απ’ όσο φαντάζεται κανείς. Ας ξεκινήσουμε...
Αρχικά θα ήθελα να ευχαριστήσω το Κυπριακό Κέντρο του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου, τον πρόεδρό του Γιώργο Νεοφύτου, τον εκτελεστικό του Διευθυντή Χρίστο Γεωργίου, το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών και την Πρεσβεία της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Αθήνα για την πρόσκληση. Είναι τιμή και χαρά να παίρνω μέρος...
«Η γραφή γεννούσε αυτομάτως τη σκηνοθεσία τους και η σκηνοθεσία γεννούσε αυτομάτως τη γραφή τους. Σύγχυση ή ταύτιση της γραφής και της σκηνοθεσίας.» ήταν μια από τις πρώτες φράσεις που με είχαν εντυπωσιάσει τα πρώτα χρόνια της ακαδημαϊκής μου ενασχόλησης με το θέατρο, πριν 12...
Η ιδέα για τα παρακάτω σχόλια είχε ως αφετηρία μια περφόρμανς που παρουσιάστηκε προσφάτως στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού (το Γήρας, της Γεωργίας Μαυραγάνη), η οποία ήρθε να προστεθεί σε μια σειρά από ανάλογα εγχειρήματα, τα οποία τείνουν να δημιουργήσουν μια υπολογίσιμη πλέον τάση στο...
Μέσα στην πλούσια, έως και χαοτική, ενιαύσια παραγωγή λογοτεχνικών κειμένων για παιδιά, ξεπροβάλλει εν Ελλάδι και το θεατρικό του ισοδύναμο: έργα για ανηλίκους, για νήπια, για εφήβους. Η σωρεία των θεατρικών έργων που μας κατακλύζει μπορεί να αποπροσανατολίζει κάποιες φορές το κοινό όμως δίνει παράλληλα...
Όπως έχει διευκρινίσει ο Ρόμπερτ Γιάους, η θεωρία της πρόσληψης εμπεριέχει μια διττή λειτουργία σε σχέση με την πραγμάτωση του νοήματος του έργου: αυτήν που επικαθορίζει το ίδιο το κείμενο και αφορά στον ορίζοντα προσδοκιών του χωρο-χρονικά προσδιορισμένου αναγνώστη και εκείνη που αναδεικνύει την ιστορικότητα...
Η σύγχρονη ελληνική δραματική παραγωγή παραμένει κατά το μάλλον άγνωστη στο ευρύτερο ευρωπαϊκό κοινό. Αναμφίβολα στη συνείδηση του η ελληνική θεατρική ζωή καλύπτεται σχεδόν αποκλειστικά από τις παραστάσεις του αρχαίου δράματος οι οποίες μοιάζουν να σκεπάζουν σχεδόν τελεσίδικα με τη σκιά τους οποιαδήποτε νέα δημιουργική...
«Ο θάνατος περνάει, οι νεκροί παραμένουν» Παύλος Μάτεσις από τη Μητέρα του σκύλου Το βίωμα του πόνου του θανάτου οικείου μας προσώπου κοινό κι ο φόβος μας κοινός: μην ξεχαστεί ο νεκρός. «Τους πεθαμένους και τους εξαφανισμένους, αυτούς που εξέρχονται από τη ζωή, εγώ τους ξεχνάω - το...
* Σκέψου τον εαυτό σου ως… θύμα της διγλωσσίας σου: από τη μια η γλώσσα των πραγμάτων, όσα σου υποβάλλει η εσωτερική σου φωνή, κι από την άλλη η γλώσσα της προσέγγισης των άλλων (θέατρο θα πει, καταρχήν και εν τέλει, συνάντηση με τους άλλους), η...