Σε ένα εργαστήρι θαμμένο κάτω από την έρημο στην οποία έχει μετατραπεί η γη, ο Δόκτωρ Ντο και οι βοηθοί του Σαββέριος και Ιγνάτιος προσπαθούν να βρουν έναν τρόπο διάσωσης της ανθρωπότητας. Οι μόνοι επιζήσαντες πάνω στη γη είναι όλοι φαλακροί (λόγω της αναγκαστικής προσαρμογής στις κλιματικές συνθήκες λόγω ζέστης) και πεπεισμένοι ότι μόνο αν μπορέσουν να βρουν μια τρίχα θα μπορέσουν να εξάγουν το DNA για να φτιάξουν έναν καινούργιο άνθρωπο, ανθεκτικό στη νέα πραγματικότητα έτσι ώστε να συνεχιστεί η ανθρωπότητα και ίσως να τα καταφέρει καλύτερα από τους προηγούμενους. Με μια τρύπα στο ταβάνι που δεν μπορεί να επιδιορθωθεί, η άμμος σαν άλλη κλεψύδρα τους υπενθυμίζει ότι ο χρόνος δεν είναι με το μέρος τους. Έχοντας αναλωθεί σε δισεκατομμύρια πειράματα στο κεφάλι τους προσπαθώντας να βγάλουν έστω και μία πολυπόθητη τρίχα, δεν καταφέρνουν τίποτα παρα μονάχα τη δημιουργία μιας ολοκαίνουριας πανίδας την οποία και αγνοούν στριμώχνοντας τη στο πίσω μέρος του εργαστηρίου. Όταν ο Δόκτωρ Ντο εμφανίζεται μετά από μέρες έχοντας στην κατοχή του ένα πιάτο με σούπα στο οποίο και επιπλέει μια τρίχα,θα κάνουν μια φιλοσοφική αναδρομή στην ιστορία και στο πώς οι τρίχες καθόρισαν αυτή, καθώς και πώς η ανθρωπότητα έφτασε στο σημείο που έφτασε ασχολούμενη με τρίχες κυριολεκτικά και μεταφορικά. Το έργο είναι πρωτότυπο και αποτελεί ένα πολιτικό και φιλοσοφικό σχόλιο ως προοικονομία μέσα από τα εργαλεία της τραγικωμικής δραματουργίας και του μουσικού θεάτρου πάνω στην κλιματική αλλαγή, τις συνέπειες της και τους λόγους που οδήγησαν στην καταστροφή της ανθρωπότητας αφήνοντας μια ελπίδα πως ό,τι και να συμβεί, η φύση θα πάρει αυτό που της αναλογεί στο τέλος.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό. Πολιτική απορρήτου