The Greek Play Project | Εγώ, μια δούλα

Μια γυναίκα που γνωρίζει καλά την Εκάβη, η δούλα του στίχου 890 της ομώνυμης τραγωδίας του Ευριπίδη, ταξιδεύει στο χρόνο και φτάνει στο σήμερα με σκοπό να μας διηγηθεί από πρώτο χέρι τα γεγονότα, όπως τα έζησε στο πλευρό της βασίλισσας, πολύτιμες πληροφορίες που δεν αναφέρθηκαν ποτέ στο κείμενο του Ευριπίδη. Η ανώνυμη αυτή Τρωαδίτισσα έχει σταθεί μάρτυρας όλων των συμφορών τόσο της ίδιας της Εκάβης όσο και της πατρίδας της, που τώρα πια, μετά τον πόλεμο και την πτώση της πόλης, είναι σκέτες στάχτες. Δίχως αναστολές η Δούλα απομυθοποιεί το απόλυτο σύμβολο θρήνου και απόγνωσης, σέρνοντας στην κυρά της, δηλαδή την Εκάβη, τα μύρια όσα. Η κοινή ανθρώπινη ματιά, το μικρό ανθρώπινο μέτρο, απέναντι στον μεγάλο μύθο.