- Δύο άνθρωποι: a duo,
- 2026
- 3 άνδρες - 1 γυναίκα [ελάχιστος αριθμός 2 ηθοποιοί]
Συγγραφέας: Κατερίνα Λούβαρη Φασόη
- Δύο άνθρωποι ξυπνούν μετά από δυόμιση χιλιάδες χρόνια· o αφέντης και ο δούλος του. Αντικρίζουν ξανά τον ήλιο, ανασαίνουν και πάλι τον αέρα. Βρίσκονται μόνοι τους στη μέση ενός χωροχρονικού πουθενά. Ή τουλάχιστον έτσι νομίζουν. Ο δούλος, γρήγορα, αναχωρεί για να βρει κάποιον να μεταφέρει τον αφέντη του σε ένα άνετο μέρος, με όλες τα απαραίτητα που χρειάζεται ένας αφέντης, σαν και του λόγου του. Και χωρίζονται. Τον αφέντη τον επισκέπτεται, πρώτα, μια γρια κι έπειτα ένας νέος. Με τον τρόπο τους ο καθένας, τού φανερώνουν σε ποιον χρόνο και πιο τόπο βρίσκονται· στο έτος 2026 μ.Χ., στην εξοχή της υπαίθρου, κάπου στην Ελλάδα. Η γριά παρουσιάζει τον κόσμο τρομακτικό, σαθρό και μολυσμένο. Αναπολεί τις καλές παλιές της μέρες, το χωριό της όπως ήταν κάποτε. Από την άλλη, ο νέος, φέρει ένα πολύ περίεργο βάδισμα· είναι καμπουριαστός, και κοιτάει ένα αντικείμενο φωτεινό, πολύ φωτεινό. Δέχεται να ανταλλάξει λίγες μόνο κουβέντες με τον αφέντη. Έπειτα από κάμποσες ώρες, αφότου έχει βραδιάσει και ο ουρανός σκοτεινιάσει, ο δούλος επιστρέφει, και βρίσκει τον αφέντη μόνο του. Και ο δούλος, εντυπωσιασμένος και εμφανώς ζαλισμένος από το αλκοόλ, τού αφηγείται όσα συνάντησε στον κοντινό οικισμό, εκεί όπου βρήκε τους πρώτους ανθρώπους μετά από δυόμιση χιλιετίες. Άντρες, γυναίκες και παιδιά, όλοι μαζί, περνούσαν εκείνο το βράδυ. Και τίποτα δεν τους χώριζε· ή, τουλάχιστον, αυτή την εντύπωση τού έδωσαν. Οι δυο άνδρες, βρίσκονται μπροστά σε πρωτόγνωρο δίλημμα: θα συνεχίσουν μαζί ή χώρια το δρόμο τους προς τη ζωή; Θα συνεχίσουν, ώσπου να χτίσουν το σπιτικό τους από την αρχή, πετραδάκι-πετραδάκι, ή θα χωριστούν -για πρώτη φορά- μετά από δυόμιση χιλιάδες χρόνια; Μπορούν, καθισμένοι σε μια πλάκα και πίνοντας ένα μπουκάλι φτηνή νεοελληνική ρακή, να αποφασίσουν σοφά; Είναι περίεργη αυτή η νύχτα, τόσο αλλιώτικη. Μοιάζει με όνειρο, αλλά δεν είναι. Είναι αλήθεια: αφέντης και δούλος βρίσκονται στον 21ο αιώνα, στη μέση του πουθενά! Μια φαρσοκωμωδία με τέσσερα πρόσωπα για δύο μόνο ηθοποιούς, που μιλάει για τις κατακτήσεις του Ανθρώπου, και την αιώνια αποτυχία του να δαμάσει το φόβο του θανάτου. Αυτός τον κυβερνά, από αρχαιοτάτων χρόνων. Οι ιδέες, οι θεσμοί και η τέχνη απλώς αντανακλούν τα συμπτώματά του. Δύο άνθρωποι, που παρά τις διαφορετικές καταβολές τους, έχουν περισσότερα σημεία τομής παρά σχάσης.