Υπάρχει αισιοδοξία. Και «αισιοδοξία».
Υπάρχουν σύλλογοι. Και «σύλλογοι».
Υπάρχει και ο «Σύλλογος για την Πάση Θυσία Διατήρηση της Αισιοδοξίας».
Και πάει εκδρομή. Χαρούμενος. Κεφάτος. Αισιόδοξος. Εξάλλου, όταν είμαστε καλοί και υπάκουοι και ‒προπαντός‒ αισιόδοξοι, τι μπορεί να πάει στραβά; Τα πάντα.
Επτά άτομα ταξιδεύουν μέσα σε ένα μικρό αυτοκίνητο. Έχουν αποφασίσει να τα αφήσουν όλα πίσω τους, να πάρουν τις τύχες της ζωής τους στα χέρια τους, να ξεπεράσουν τους φόβους τους και να βρουν ένα καινούργιο όμορφο μέρος. Στην αρχή όλα είναι φανταστικά. Ο δρόμος τους όμως είναι γεμάτος εμπόδια, απότομες στροφές, ακραία καιρικά φαινόμενα, κατολισθήσεις, τσακωμοί, πείνα.
Ο Σύλλογος όμως είναι προπονημένος.
Kαι έχει το καταστατικό.
… Ο Σύλλογος δύναται όπως συλλέξει την απανταχού Αισιοδοξία
και όλα τα παράγωγά της και όπως επιβάλει αυτήν διά της ευγενούς πειθούς, διά της πολιτισμένης ανταλλαγής επιχειρημάτων,
και ‒σε περιπτώσεις εκτάκτου ανάγκης‒ διά της βίας…
Είναι αλήθεια ότι, ώρες ώρες, η αισιοδοξία μπορεί να είναι αβάσταχτη.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό. Πολιτική απορρήτου