Δώδεκα μονόλογοι, που σε πρώτη ανάγνωση φαντάζουν ασύνδετοι, ψελλίζονται από έντεκα χαρακτήρες-φαντάσματα, παγιδευμένα σε μια χρονική και χωρική στασιμότητα και από έναν χωλό κηπουρό. Ο κοινός τους άξονας, η απώλεια της ζωής, της αγάπης, της γλώσσας και της μνήμης. Μέσα από τον αποσπασματικό τους λόγο, προσπαθούν να ανακαλέσουν αυτό που λείπει, για να ξεφύγουν από την αφάνεια που τα υποδουλώνει.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό. Πολιτική απορρήτουΕντάξει