Ο νεαρός Γιώργος, προσπαθεί να φτιάξει τη ζωή του. Με δυο αυλαίες στη σκηνή. Στην πρώτη: Πατέρας και Μητέρα, κούκλες σε μικρό μέγεθος, καθιστοί σε καναπέ και στην άλλη αυλαία μια νεαρά κοπέλα. Ξυπνά και αρχίζει να οργανώνει τη ζωή του, γράφοντας σε πίνακα τι θα προσπαθήσει να κάνει σήμερα. Αποδεικνύεται πως είναι ανίκανος να οργανώσει κάτι σημαντικό και καταφεύγει σε Πατέρα, Μητέρα και Ελένη. Τους μέμφεται για την ανικανότητα του και παρακολουθούμε – από τις εγγραφές στον πίνακα και από τις αθέατες επισκέψεις της Μητέρας και της Ελένης και τον διάλογο μαζί τους- την εμμονή του, στην ανικανότητα… στην ευθύνη των άλλων για ό,τι συμβαίνει στη ζωή του. Και όταν τελικά δε θα βρίσκει άκρη θα τιμωρεί τα πρόσωπα της ιστορίας και θα παριστάνει τον ήρωα για να συγκινήσει την Ελένη-κούκλα. Οι υπαρκτές φωνές Μητέρας και Ελένης θα τον δεν αφήνουν αδιάφορο αφού η οριστική αναχώρησή τους, από τον χώρο του, θα είναι η πραγματική αλλαγή στη ζωή του!
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό. Πολιτική απορρήτου