Σούμαν, 2017

5 άντρες – 4 γυναίκες

Σοφία Καψούρου

Το έργο Σούμαν αντλεί την έμπνευσή του από τη ζωή του μεγάλου Γερμανού συνθέτη, ισορροπώντας  ανάμεσα σε δύο χώρους και δύο εποχές: την Ευρώπη του 19ου αιώνα και την Αθήνα του 21ου. Με πολύ ιδιαίτερη γλώσσα, που συχνά αναπτύσσεται με ομοιοκατάληκτους στίχους, η συγγραφέας συνδυάζει τις δύο φαινομενικά ασύμβατες ιστορικές αλλά και κοινωνικές συνθήκες, για να τις συνδέσει με μια λύση-έκπληξη. Η μουσική έχει μέτρο. Ο λόγος του Σούμαν έχει μέτρο. Ο ρομαντικός ήρωας το μέτρο το ξεπερνά.

«Μιλήσαμε με μέτρο για ό,τι δεν μετριέται

Τον έρωτα

Την τρέλα

Το ταλέντο»                                                                                                                     

Ο ρομαντικός ήρωας δεν είναι ήρωας. Πότε δειλός, πότε ανυπεράσπιστος. Πότε κωμικός, πότε τραγικός. Πότε τρελός, πότε μεγαλοφυής. Πάντα ερωτευμένος. Πάντα ποιητής. Πάντα επικίνδυνος. Οι ήρωες ακροβατούν πάνω σε γλωσσικές μουσικές κλίμακες. Ερωτεύονται σε στίχο, χωρίζουν σε στίχο, πεθαίνουν σε στίχο. Τρελαίνονται από τον ήχο του λα, της νότας που είναι κουρδισμένα όλα τα λάθη του  κόσμου. «Όπως τα λάθη αγαπούν το ξανά και ξανά» έτσι και οι ήρωες του Σούμαν επιμένουν να ζήσουν, να πετύχουν, να αγαπηθούν. Θα τα καταφέρουν;  
 

ΣΥΝΟΨΕΙΣ

Σούμαν, 2017

5 άντρες – 4 γυναίκες

ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ