Δαίμονας, 2010

1 γυναίκα ή 1 άντρας – 2 γυναίκες

Μαρία Ευσταθιάδη

Ο πολυφωνικός μονόλογος Δαίμονας, έχει ως αφετηρία τους Δαίμονες του Φιοντόρ Ντοστογιέσκι και πιο συγκεκριμένα το κεφάλαιο όπου ο Σταβρόγκιν εξομολογείται μεταξύ άλλων μια αποτρόπαιη πράξη: τον βιασμό της μικρής Ματριόσα και την αυτοκτονία της την οποία, ενώ μπορούσε, δεν την εμπόδισε. Στο Δαίμονα η μυθιστορηματική αλήθεια ανατρέπεται: η Ματριόσα ζει, στο σπίτι που της κληροδότησε ο Σταβρόγκιν στην Ελβετία. Την ημέρα της αυτοχειρίας της, πενήντα χρονών περίπου, στο γύρισμα του 19ου προς τον 20ο αιώνα, η Ματριόσα «αφηγείται» μέσα από τρεις φωνές τη δική της εκδοχή: τον έρωτά της για τον Σταβρόγκιν από παιδί, τη δεύτερη συνάντησή τους στα δεκαεπτά της, τη σύντομη ταραγμένη σχέση τους μέχρι την αυτοκτονία του, και την προσκόλλησή της σ’ αυτόν μέχρι το θάνατό της. Ένα πρόσχημα για να ειπωθεί η δύναμη και η τρέλα της επιθυμίας, η σεξουαλικότητα και ο έρωτας στη γυναίκα, αλλά και η άρνηση της απώλειας.

 

Το έργο έχει μεταφραστεί στα αγγλικά και στα γαλλικά.

ΣΥΝΟΨΕΙΣ

Privatopia, 2013

7 άνδρες – 4 γυναίκες και άλλα πρόσωπα

Textilen, 2012

3 άντρες – 6 γυναίκες

Δαίμονας, 2010

1 γυναίκα ή 1 άντρας – 2 γυναίκες

Παρείσακτοι, 2010

6 άντρες – 6 γυναίκες

Ανυπακοή, 2003

1 άντρας – 1 γυναίκα

Στον δρόμο μου ένας άγγελος, 2002

1 γυναίκα – 1 πιανίστας

ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Η ΔΡΑΜΑΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΕΥΣΤΑΘΙΑΔΗ

Οι περιπέτειες της Μαρίας Ευσταθιάδη στο χώρο της γραφής ξεκινούν το 1987. Όπως συνήθως συμβαίνει η γραφή προκύπτει από την ανάγνωση και η Ευσταθιά...