Η Μέρα Μετά: Τζίνα Θλιβέρη

  •  Δημοσιεύτηκε στις: 16/04/2020

Κάποιες σκέψεις και κάποιες λέξεις για την μέρα μετά ....

Η ζωή και η τέχνη σχετίζονται μεταξύ τους τώρα όσο ποτέ για να ορθώσουν ξανά τον ΑΝΘΡΩΠΟ. Όπως και παλιότερα στη ιστορία της ανθρωπότητας σε κρίσιμες και ριζικές αλλαγές ο νους και η ψυχή του ανθρώπου αναζητούν νέους τρόπους προκειμένου να θεραπευτούν και να εξελιχθούν. Αυτή ήταν και θα παραμείνει η τεράστια ευθύνη των καλλιτεχνών προκειμένου να τροφοδοτηθεί η παγκόσμια ενέργεια δημιουργίας και εξέλιξης.   

Ο πλανήτης μοιάζει να κουράστηκε από την ανθρώπινη παρέμβαση σε επίπεδο που ξεπερνά την φυσική ροή της εξέλιξής μας και αναζητά σαν την τέχνη νέους τρόπους έκφρασης και πνοής. Τί πραγματικά μας είναι απαραίτητο και τι θα μας απαλλάξει από τα δεσμά και τον φόβο και ποιο είναι το πολυτιμότερο αγαθό προκειμένου ο άνθρωπος να εναρμονίζεται με την φύση που μοιάζει να τον πολεμά; Η απομάκρυνση του σύγχρονου ανθρώπου από αυτήν μήπως μας προειδοποιεί ότι ολοένα απομακρυνόμαστε από τις δονήσεις της;      

Αυτές τις πρωτόγνωρες για κάποιους από εμάς μέρες (γιατί κάποιοι λαοί υποφέρουν χρόνια από χρόνιους ιούς που δημιουργήσαμε οι ίδιοι οι άνθρωποι και ονομάζονται πόλεμος και φτώχεια) ζούμε με την τρελή συνθήκη να είμαστε ολόκληρος ο πλανήτης στην ίδια θέση, ζούμε απομονωμένοι και μόνοι γιατί μόνο έτσι θα προσφέρουμε καλό, με τις σχέσεις, τις θέσεις μας και τον τρόπο ζωής μας να επαναπροσδιορίζονται. Το ισχυρό κοινωνικό προφίλ μιας ζωής που εξαρτάται εδώ και χρόνια από τις καταχρήσεις καταρρέει σε μια νύχτα  μπροστά στο μεγαλείο της ζωής και μοιάζει τώρα σαν πύργος στη άμμο.

Αλλά επειδή το σημαντικό στην ζωή και στην τέχνη δεν είναι να επιβιώνεις μόνο, αλλά να είσαι δημιουργικός, ονειρεύομαι εκ νέου την τελετουργία του θεάτρου, τον χορό, την μουσική και τους εικαστικούς και θεατές ως μια ακατάπαυστη ροή αναγκαίας ενέργειας που θα κατακλύζουν τις αίθουσες κυρίως ως αντίδοτο επικοινωνίας με την γλώσσα της ψυχής που διψά να εκφράσει το ανείπωτο της συμφοράς, αλλά και της ευλογίας, γιατί τα δυνατά γεγονότα έχουν διπολική μορφή. Πιστεύω ότι θα  γραφτούν αμέτρητα κείμενα και  έχουν ήδη ξυπνήσει οι ποιητές μιας νέας εποχής που έρχεται να διδάξει τις επόμενες γενιές και είμαστε μάρτυρες της.